Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Olejek do włosów – efekty stosowania.

Wednesday, January 30th, 2019

olejek5[1]Ostatnimi czasy moda na bardzo drogie i pełne „chemii” kosmetyki wyraźnie przemija, ustępując miejsca środkom naturalnym, takim jak choćby olejek do włosów, który nawilża, wygładza, a ponadto pomaga ujarzmić rozdwajające się końcówki. Z czego tłoczy się specyfiki, dzięki stosowaniu których można cieszyć się olśniewającą fryzurą? Olejek do włosów, na który warto zwrócić baczniejszą uwagę uzyskuje się na przykład z awokado. Dzięki jego stosowaniu włosy stają się wyraźnie nawilżone i odżywione – odzyskują sprężystość i nie plączą się, co sprawia, że rozczesywanie wydaje się być wyraźnie ułatwione. Niewątpliwie warto docenić również działanie oleju arganowego, który nadaje włosom połysk i sprawia, że zaczynają one odzyskiwać zdrowy wygląd. Ten specyfik jest doskonały, jeśli chodzi o przygotowywanie włosów do kręcenia – nie ma wszak nic piękniejszego niż ciężkie i jedwabiste loki. Ze względu na doskonałe właściwości pielęgnacyjne wyróżnia się także olej kokosowy, który szybko ujarzmia rozdwojone i puszące się końcówki. [Zobacz tez: wstyd przed dentystą, cennik leczenia zębów, poradnia otolaryngologiczna]

[podobne: nfz przegladarka skierowan do sanatorium, rezonans magnetyczny opole, przychodnia salus ]

Medycyna estetyczna – dla kogo?

Wednesday, January 30th, 2019

femaleKomu właściwie służy medycyna estetyczna? Jest to gałąź wiedzy, z której czerpią osoby borykające się z rozmaitymi defektami wyglądu. O jakie wady chodzi? Należą do nich choćby blizny powstałe wskutek wypadków, chorób skóry czy usunięcia tatuażu. Ich obecność może poważnie wpływać na sposób myślenia o sobie samym, szczególnie wówczas gdy znajdują się one w miejscach najbardziej widocznych. Szczęśliwie, medycyna estetyczna, a konkretnie ludzie, którzy zajmują się tą dziedziną, wyposażyli ludzkość w narzędzia służące do pozbywania się tego rodzaju defektów lub – w najgorszym wypadku – zmniejszania ich widoczności. …read more

Zespoły sytuacyjne.

Wednesday, January 30th, 2019

Zespoły sytuacyjne są najczęściej pochodzenia histerycznego i wówczas zalicza się je właśnie do zamroczeń. Zespoły, które tutaj były opisywane, nie różnią się od siebie niczym istotnym, co najwyżej tym, że albo jedna, albo druga cecha są przez chorego szczególnie podkreślane. Na przykład o zespole Gansera mówi się, jeżeli chory w odpowiedziach i w działaniu robi wszystko na opak; o zespole błazeńskim – jeżeli odgrywa według popularnych wyobrażeń wariata; o pseudodemencji – jeżeli daje odpowiedzi takie, jak gdyby nic nie wiedział i wszystko zapomniał; o puerylizmie histerycznym – jeżeli zachowuje się jak małe dziecko. W praktyce najczęściej rozciąga się pojęcie zespołu ganserowskiego na wszystkie takie odczyny psychotyczne. Mówi się o nich, że są sytuacyjne, w tym znaczeniu, że pojawiają się jako reakcja na określone zawsze przykre sytuacje życiowe. Niektórzy używają też określenia psychozy więzienne, chociaż zacieśnia ono niepotrzebnie pojęcie sytuacji do więzienia. …read more

Zespół depresyjny.

Wednesday, January 30th, 2019

W warunkach sytuacyjnych, jak w ogóle pod wpływem silnych wstrząsów psychicznych, może wystąpić zespół depresyjny o cechach reaktywnych, tzn. najczęściej bez lęku, lecz z przewagą apatii. Widuje się nierzadko reaktywny zespół kataleptyczny, rzadziej sztywny, częściej woskowaty. W tym ostatnim przypadku katalepsja typu wiotkiego może utrzymywać się nawet szereg dni, naśladując letarg. Sprawność naśladownicza chorego może być niekiedy zadziwiająca, już niejeden lekarz padł jej ofiarą, Bezdechu (apnoe) nie da się czasem odróżnić od prawdziwego nawet za pomocą lusterka, gdyż nie osadza się na nim para z powodu bardzo powolnego oddychania. …read more

Rozpoznanie histerii.

Tuesday, January 29th, 2019

Rozpoznanie histerii na podstawie powyższego, w razie dokładnego zbadania nie powinno sprawiać trudności. Dla odróżnienia zamroczenia prawdziwego od histerycznego zaleca się zwracać uwagę na sposób odpowiadania chorego. Ma to znaczenie zwłaszcza w zamroczeniach jasnych typu histerycznego. Mianowicie w zamroczeniu prawdziwym chory odpowiada powoli i z trudem, szukając odpowiedniego wyrażenia. Natomiast- w zamroczeniu histerycznym, nawet gdy odpowiedzi chorego są uderzająco błędne i zdaje się jakby nie rozumiał treści pytań, odpowiada on bardzo szybko, natychmiast, nie patrząc na lekarza. Odnosi się wrażenie, że chory nie chce odpowiadać do rzeczy, podczas gdy tamten naprawdę nie może. Stwierdzenie przedchorobowej histeroidii wcale nie jest koniecznym warunkiem rozpoznania histerii. Silne wstrząsy psychiczne zdolne są wywołać odczyn histeryczny u osobników, którzy przedtem bynajmniej nie zdradzali tego rodzaju cech charakterologicznych. Neumayer i Seemann (1954) przestrzegają przed zbyt pochopnym rozpoznawaniem dużego napadu histerycznego bez wzięcia pod uwagę w różnicowaniu możliwości napadu podkorowego (paroxysmus subcorticalis).

…read more

Napady podkorowe.

Tuesday, January 29th, 2019

Częsta bywa etiologia śpiączkowa i pourazowa. Doświadczalnie podobne stany wywoływał u zwierząt Hess, drażniąc prądem międzymózgowie. W klinice widujemy coś podobnego w stanach pomrocznych po zapaściach hipoglikemicznych, gdzie również spotyka się hiperkinezy w rodzaju tarzania się, wyginania, kręcenia, a także ruchów nibypląsawiczych. Kretschmer w tych hipo- i hiperkinezach widzi atawistyczny oddźwięk archaicznych odruchów obronnych w rodzaju udawania martwoty (Totsteurejzex) lub wybuch wściekłości (Bewegungs- sturm) u zwierząt. Tego rodzaju napady podkorowe stoją bardzo blisko pojęcia histeroepilepsji, nastręczającego dużo trudności w praktyce klinicznej. Podobieństwo tych napadów do histerii tłumaczy się ze stanowiska patofizjologii górowaniem roli okolicy podkorowej nad rolą kory. …read more

Ciężki przebieg psychozy sytuacyjnej.

Tuesday, January 29th, 2019

Przyjęty do Kliniki Chorób Psychicznych AMG dnia 4. IX. 1948 r., przebywał tu do dn. 22. II. 1949 r. Zachowywał się posłusznie, lecz nie nawiązał kontaktu z otoczeniem. Przy każdym badaniu i w czasie obchodu lekarskiego powtarzał płaczliwie te same skargi: że musi umrzeć, że go zabiją, że go przerobią na kiełbasy, że w więzieniu widział taką maszynę do przerabiania mięsa ludzkiego na wędliny. Okresowo, czasem po 3-4 dni, odmawiał przyjmowania pokarmów i stawiał czynny opór przy karmieniu go. Prosił lekarzy i pielęgniarzy, aby go nie zabijali, że jest młody i chciałby żyć, że nic takiego nie popełnił. Wszelka perswazja pozostawała bezskuteczna. Z odpowiedzi na pytania wynikało, że jest zorientowany w czasie, miejscu, otoczeniu, sytuacji własnej i we własnej osobowości. W sposobie mówienia i w stereotypowych gestach można było zauważyć coś dziecinnego (puerylizm). Z upływem czasu stan ten coraz bardziej się pogarszał. Przynoszone mu przez rodziców wiadomości o pomyślnym stanie dochodzeń karnych przeciw niemu nie wywarły na stan psychiczny chorego dodatniego wpływu. Chory stracił na wadze, odciął się afektywnie i intelektualnie od otoczenia i wypowiadał wciąż te same niedorzeczne urojenia prześladowcze. …read more

ZAGADNIENIE NERWIC NARZĄDOWYCH (ORGANOSES).

Tuesday, January 29th, 2019

ZAGADNIENIE NERWIC NARZĄDOWYCH (ORGANOSES). Nazwa ta jest przestarzała i powinna być wycofana z obiegu, gdyż sugeruje niesłusznie i lekarzom i chorym, jakby chodziło tu o nerwice w samym narządzie. Psychoanalitycy spod znaku Adlera stali na stanowisku wrodzonej, konstytucyjnej małowartościowości pewnych narządów, usposabiającej do zapadania na nerwice, związane czynnościowo wskutek podświadomych konfliktów z takim słabym narządem. Teoria nerwizmu rozwiązuje te zagadnienia nie na drodze psychologizowania, lecz w oparciu o naukowe dane patofizjologii. Rzeczywistość kliniczna otworzyła nam oczy na nie docenianą dotąd rolę czynników nerwowych w powstawaniu różnych cierpień wewnętrznych, które tylko pozornie albo wtórnie umiejscawiają się w danym narządzie. Primum movens nerwic narządowych leży w korze mózgowej. …read more

Nerwica żołądka.

Tuesday, January 29th, 2019

Przykładem klasycznym jest tu choroba wrzodowa, która rozwija się na tle długotrwałych zaburzeń wydzielniczych żołądka, uwarunkowanych ośrodkowo. Sprawa zaczyna się więc od okresu nerwicy żołądka. Jej przyczyn szukać trzeba nie w małowartościowym żołądku, lecz w zaburzeniach, wyższych czynności nerwowych. Nie jest to więc nerwica jednego narządu, lecz zawsze ogólna. Interniści, do których chorzy ci w pierwszym rzędzie ,się zwracają, w coraz wyższym stopniu okazują zrozumienie dla patologii korowo-trzewiowej. Jeżeli w praktyce lekarze nadal trzymają się nazwy nerwica narządowa, to tylko ze względu na treść dolegliwości podmiotowych chorego. Nazwa ta jest tak rozpowszechniona, że chory zgłasza się do lekarza często już z gotowym rozpoznaniem. W danej chwili jest to więc już faktem, że chory samorzutnie lub pod wpływem niebacznych rozpoznań lekarskich (jatrogennie) ześrodkował swoją uwagę na jednym narządzie i przychodzi ze skargami na dolegliwości serca, żołądka, jelit, narządu oddechowego itd. Adleryści nie widzieli w tych nerwicach narządowych innej przyczyny poza psychogenną. Ażeby wyrazić przemianę psychicznych treści w somatyczne cierpienie, wprowadzili psychoanalitycy nazwy takie jak psychonerwica konwersyjna lub histeria konwersyjna. …read more

Wagotonicy i sympatykotonicy.

Monday, January 28th, 2019

W świetle nowoczesnych badań z dużym krytycyzmem bierze się ostrość dawnego podziału na typy wagotoników i sympatykotoników. Podział ten przyjmuje, że wagotonicy mają skłonność do samorzutnych potów, ślinotoku, zwolnienia tętna, arytmii, podciśnienia krwi, obwodowych zaburzeń naczyniowych i spastycznego zaparcia. Wszystkie te objawy wzmagają się pod wpływem pilokarpiny. Typowe cierpienia wagotoników to dychawica oskrzelowa, laryngospasmus, oesophagóspasmus, choroba wrzodowa i ,colitis mucosa. U sympatykotoników spotykamy cukromocz pokarmowy, przyśpieszone tętno, nadciśnienie, szerokie źrenice, niedokwaśność soku żołądkowego. Wszystko to wywołać można działaniem adrenaliny. Spostrzeżenia kliniczne okazują jednak, że częstokroć jeden i ten sam osobnik wykazuje zjawiska przynależne do dwóch tych rzędów. Chorzy nierzadko reagują raz na modlę wagotoników, innym razem na modłę sympatykotoników. Niektóre cierpienia, jak migrena, obrzęk Quinckego, dusznica bolesna, a nawet dychawica oskrzelowa dadzą się tylko z trudem zaszeregować w podanym schemacie. Dlatego podział na wagotoników i sympatykotoników uważa się dzisiaj tylko za schemat orientacyjny. …read more