Gruźlica płuc włóknista rozlana.

Gruźlica płuc włóknista rozlana (Tuberculosis pulmonum fibrosa diffusa). Określenie. Przez gruźlicę płuc włóknistą rozlaną rozumie się przewlekłą postać gruźlicy krwiopochodnej, którą cechuje: 1. ze stanowiska anatomiczno – patologicznego bardzo znaczny rozrost tkanki łącznej, wywołany zakażeniem gruźliczym; 2. ze stanowiska klinicznego przebieg niezwykle przewlekły, trwający latami, bez wybitniejszych dolegliwości oraz bez większych objawów fizycznych w zakresie płuc. Zmiany włókniste spotyka się bardzo często w toku różnych postaci gruźlicy płuc. Nie stanowią one gruźlicy płuc włóknistej rozlanej, której znamienną cechą jest to, że rozrost tkanki łącznej w płucu jest objawem istotnym, przeważającym przez dłuższy czas niemal prawie jedynym. Wobec tego klinicyści francuscy (Bard i inni), idąc za Clarkiem, który pierwszy wyodrębnił tę postać gruźlicy, uważają gruźlicę płuc włóknistą za odrębną jednostkę chorobową. Cechuje ją to, że skłonność do rozrostu tkanki łącznej istnieje już od samego początku choroby, a w każdym razie pojawia się bardzo wcześnie i jest bardzo znaczna. Większość klinicystów potwierdza te znamienne cechy gruźlicy płuc włóknistej rozlanej, utrzymuje jednak, że rozlane gruźlicze stwardnienie płuc powstaje w następstwie częstych licznych, choć drobnych, przerzutów krwiopochodnych, jeżeli one wywołują silny odczyn obronny w postaci tkanki włóknistej. Rozwijając się bardzo silnie tkanka ta zagłusza i ogranicza rozwój istotnej sprawy gruźliczej. Szerzenie się sprawy chorobowej, według tego zapatrywania, zależy od okresowych nawrotów przerzutów wywołujących za każdym razem obfity rozrost tkanki łącznej dookoła nowego ogniska gruźliczego.

Zdaniem większości, na gruźlicę płuc włóknistą rozlaną zapadają osoby starsze między 40 a 60 rokiem życia. Alfred Sokołowski, który jeden z pierwszych ogłosił poważne studium o tej chorobie, zwraca jednak uwagę, że rozwija się ona nieraz już w wieku młodym, jeżeli zaś widuje się ją częściej u osób starszych, to jedynie dlatego, że jest to choroba bardzo przewlekła i często zwraca na siebie uwagę chorego dopiero po długim okresie czasu. Zdaniem Alfreda Sokołowskiego, rozwojowi włóknistej postaci gruźlicy płuc przy zakażeniu gruźliczym sprzyjają skaza dnawa i rozedma płuc. Anatomia patologiczna. Zmiany chorobowe w gruźlicy płuc włóknistej rozlanej zajmują najczęściej cały płat albo całe płuco, a nawet obydwa płuca. Części płuc dotknięte chorobą są twarde. Na przekroju widać jasne, prawie białe smugi, zależne od silnego rozrostu śródmiąższowej tkanki łącznej wywołującego rozlane stwardnienia. Obok stwardnień górujących w obrazie anatomicznym widać nieraz złogi wapienne, drobne ogniska serowate, gruzełki włókniste z komórkami olbrzymimi oraz jamki. W odróżnieniu od jam w pospolitych suchotach płucnych, ściany jam są gładkie, jakby wydłutowane, gdyż tworzy je przeważnie twarda tkanka łączna bliznowata. Na obwodzie zwłókniałych miejsc stwierdza się nieraz nowe naczynia krwionośne włoskowate, często obfite. Obok tych zmian stwierdza się często rozszerzenie oskrzeli, powstające wskutek kurczenia się bliznowaciejącej tkanki łącznej. W oskrzelach wykrywa się często cechy przewlekłego nieswoistego lub swoistego nieżytu a dookoła nich           – silny rozrost tkanki łącznej (peribronchitis fibrosa). [więcej w: medycyna estetyczna w Warszawie, triamcynolon, olejowanie wlosów ]
[podobne: gruźlica prosówkowa, stomatolog mokotów, encyklopedia zdrowia ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: encyklopedia zdrowia gruźlica prosówkowa stomatolog mokotów