Nerwica żołądka.

Posted by admin on December 18th, 2018

Przykładem klasycznym jest tu choroba wrzodowa, która rozwija się na tle długotrwałych zaburzeń wydzielniczych żołądka, uwarunkowanych ośrodkowo. Sprawa zaczyna się więc od okresu nerwicy żołądka. Jej przyczyn szukać trzeba nie w małowartościowym żołądku, lecz w zaburzeniach, wyższych czynności nerwowych. Nie jest to więc nerwica jednego narządu, lecz zawsze ogólna. Interniści, do których chorzy ci w pierwszym rzędzie ,się zwracają, w coraz wyższym stopniu okazują zrozumienie dla patologii korowo-trzewiowej. Jeżeli w praktyce lekarze nadal trzymają się nazwy nerwica narządowa, to tylko ze względu na treść dolegliwości podmiotowych chorego. Nazwa ta jest tak rozpowszechniona, że chory zgłasza się do lekarza często już z gotowym rozpoznaniem. W danej chwili jest to więc już faktem, że chory samorzutnie lub pod wpływem niebacznych rozpoznań lekarskich (jatrogennie) ześrodkował swoją uwagę na jednym narządzie i przychodzi ze skargami na dolegliwości serca, żołądka, jelit, narządu oddechowego itd. Adleryści nie widzieli w tych nerwicach narządowych innej przyczyny poza psychogenną. Ażeby wyrazić przemianę psychicznych treści w somatyczne cierpienie, wprowadzili psychoanalitycy nazwy takie jak psychonerwica konwersyjna lub histeria konwersyjna. …read more

ZAGADNIENIE NERWIC NARZĄDOWYCH (ORGANOSES).

Posted by admin on December 18th, 2018

ZAGADNIENIE NERWIC NARZĄDOWYCH (ORGANOSES). Nazwa ta jest przestarzała i powinna być wycofana z obiegu, gdyż sugeruje niesłusznie i lekarzom i chorym, jakby chodziło tu o nerwice w samym narządzie. Psychoanalitycy spod znaku Adlera stali na stanowisku wrodzonej, konstytucyjnej małowartościowości pewnych narządów, usposabiającej do zapadania na nerwice, związane czynnościowo wskutek podświadomych konfliktów z takim słabym narządem. Teoria nerwizmu rozwiązuje te zagadnienia nie na drodze psychologizowania, lecz w oparciu o naukowe dane patofizjologii. Rzeczywistość kliniczna otworzyła nam oczy na nie docenianą dotąd rolę czynników nerwowych w powstawaniu różnych cierpień wewnętrznych, które tylko pozornie albo wtórnie umiejscawiają się w danym narządzie. Primum movens nerwic narządowych leży w korze mózgowej. …read more

Ciężki przebieg psychozy sytuacyjnej.

Posted by admin on December 18th, 2018

Przyjęty do Kliniki Chorób Psychicznych AMG dnia 4. IX. 1948 r., przebywał tu do dn. 22. II. 1949 r. Zachowywał się posłusznie, lecz nie nawiązał kontaktu z otoczeniem. Przy każdym badaniu i w czasie obchodu lekarskiego powtarzał płaczliwie te same skargi: że musi umrzeć, że go zabiją, że go przerobią na kiełbasy, że w więzieniu widział taką maszynę do przerabiania mięsa ludzkiego na wędliny. Okresowo, czasem po 3-4 dni, odmawiał przyjmowania pokarmów i stawiał czynny opór przy karmieniu go. Prosił lekarzy i pielęgniarzy, aby go nie zabijali, że jest młody i chciałby żyć, że nic takiego nie popełnił. Wszelka perswazja pozostawała bezskuteczna. Z odpowiedzi na pytania wynikało, że jest zorientowany w czasie, miejscu, otoczeniu, sytuacji własnej i we własnej osobowości. W sposobie mówienia i w stereotypowych gestach można było zauważyć coś dziecinnego (puerylizm). Z upływem czasu stan ten coraz bardziej się pogarszał. Przynoszone mu przez rodziców wiadomości o pomyślnym stanie dochodzeń karnych przeciw niemu nie wywarły na stan psychiczny chorego dodatniego wpływu. Chory stracił na wadze, odciął się afektywnie i intelektualnie od otoczenia i wypowiadał wciąż te same niedorzeczne urojenia prześladowcze. …read more

Napady podkorowe.

Posted by admin on December 18th, 2018

Częsta bywa etiologia śpiączkowa i pourazowa. Doświadczalnie podobne stany wywoływał u zwierząt Hess, drażniąc prądem międzymózgowie. W klinice widujemy coś podobnego w stanach pomrocznych po zapaściach hipoglikemicznych, gdzie również spotyka się hiperkinezy w rodzaju tarzania się, wyginania, kręcenia, a także ruchów nibypląsawiczych. Kretschmer w tych hipo- i hiperkinezach widzi atawistyczny oddźwięk archaicznych odruchów obronnych w rodzaju udawania martwoty (Totsteurejzex) lub wybuch wściekłości (Bewegungs- sturm) u zwierząt. Tego rodzaju napady podkorowe stoją bardzo blisko pojęcia histeroepilepsji, nastręczającego dużo trudności w praktyce klinicznej. Podobieństwo tych napadów do histerii tłumaczy się ze stanowiska patofizjologii górowaniem roli okolicy podkorowej nad rolą kory. …read more