Rozgraniczenie nerwic narządowych od histerii.

Posted by admin on February 24th, 2019
Comments Off

Rozgraniczenie nerwic narządowych od histerii byłoby zadaniem daremnym. W ramach zespołów reaktywnych rozróżnienia te są natury ilościowej. Nie należą do rzadkości napady histeryczne, których ośrodkiem bywa rozpoznana już przedtem u chorego nerwica narządowa. Najczęściej chodzi tu o nerwicę serca. Wśród wybitnych przejawów agrawacji chorzy ci urządzają teatralne sceny konania, doprowadzają do rozpaczy kochającą rodzinę i łatwowiernego lekarza. Czasem trudno jest orzec, jak daleko sięga podmiotowe przeświadczenie chorego o naprawdę grożącym mu niebezpieczeństwie śmierci. Prawdopodobnie chorzy do tego stopnia wczuwają się w rolę konającego, oddając się rozkoszy egocentryzmu, że pole ich sensorium, przynajmniej chwilowo, zwęża się rzeczywiście. …read more

Ogólne cechy neuropatyczne.

Posted by admin on February 24th, 2019
Comments Off

Ogólne cechy neuropatyczne, które by mogły świadczyć o wrodzonej dyspozycji, mogą być zaznaczone w nieistotnym stopniu albo może ich w ogóle brakować. W przypadkach nie bardzo zastarzałych poprawa następuje zazwyczaj bardzo łatwo pod wpływem psychoterapii. Nawet podwyższone ciśnienie krwi obniża się, gdy pod wpływem uspokajających słów psychoterapeuty dojdzie do ogólnego uspokojenia. W cięższych przypadkach poprawę uzyskujemy dopiero po zastosowaniu specjalnych sposobów psychoterapeutycznych. Wywiady ujawniają z zasady, że w uporczywych przypadkach warunki środowiskowe (złe pożycie małżeńskie, dyspareunia, przewlekłe urazy lękowe, sytuacje konfliktowe itd.) są powodem ucieczki w chorobę. Ostatnio wielu autorów amerykańskich i brytyjskich ostro atakuje rozpoznanie w rodzaju fibrositis primaia jako gościec pozastawowy, wskazując na to, że najczęściej w przypadkach tych chodzi o gościec psychogenny (rheumatismus psychogenes, psychogenic rheumatism). …read more

Nerwice narządowe.

Posted by admin on February 24th, 2019
Comments Off

Niepodobna tutaj zająć się bliżej opisem poszczególnych obrazów nerwic narządowych. Z rozwiniętymi jednostkami tych cierpień miewają do czynienia przeważnie interniści, nie zawsze w pełni licząc się z udziałem wyższych czynności nerwowych w ich powstawaniu. Dla przykładu przytoczymy -dychawicę oskrzelową, na której powstanie w dużym stopniu składają się czynniki neuro-psychiczne. Toteż za wzorem medycyny radzieckiej coraz częściej osiąga się dobre wyniki lecznicze przez zastosowanie leczenia snem ochronnym w chorobie wrzodowej, w dychawicy oskrzelowej, w nadciśnieniu i wielu innych cierpieniach do niedawna uważanych za miejscowe choroby narządów. To samo można, powiedzieć o tzw. nerwicach naczyniowych i odżywczych (troficznych), jak akroparestezja, choroba Raynauda, obrzęk angioneurotyczny Quinckego, ezytromelalgia, sklerodermia. Mimo niejasności etiologii wiadomo, że w powstawaniu tych cierpień zasadniczą rolę odgrywają zaburzenia mimowolnego układu nerwowego. W niektórych z tych cierpień stosowano z powodzeniem leczenie snem. W Klinikach Dermatologicznej i Psychiatrycznej Akademii Medycznej w Gdańsku uzyskano w kilku przypadkach sklerodermii niezwykłą poprawę za pomocą wstrząsów elektrycznych. …read more

Wagotonicy i sympatykotonicy.

Posted by admin on February 24th, 2019
Comments Off

W świetle nowoczesnych badań z dużym krytycyzmem bierze się ostrość dawnego podziału na typy wagotoników i sympatykotoników. Podział ten przyjmuje, że wagotonicy mają skłonność do samorzutnych potów, ślinotoku, zwolnienia tętna, arytmii, podciśnienia krwi, obwodowych zaburzeń naczyniowych i spastycznego zaparcia. Wszystkie te objawy wzmagają się pod wpływem pilokarpiny. Typowe cierpienia wagotoników to dychawica oskrzelowa, laryngospasmus, oesophagóspasmus, choroba wrzodowa i ,colitis mucosa. U sympatykotoników spotykamy cukromocz pokarmowy, przyśpieszone tętno, nadciśnienie, szerokie źrenice, niedokwaśność soku żołądkowego. Wszystko to wywołać można działaniem adrenaliny. Spostrzeżenia kliniczne okazują jednak, że częstokroć jeden i ten sam osobnik wykazuje zjawiska przynależne do dwóch tych rzędów. Chorzy nierzadko reagują raz na modlę wagotoników, innym razem na modłę sympatykotoników. Niektóre cierpienia, jak migrena, obrzęk Quinckego, dusznica bolesna, a nawet dychawica oskrzelowa dadzą się tylko z trudem zaszeregować w podanym schemacie. Dlatego podział na wagotoników i sympatykotoników uważa się dzisiaj tylko za schemat orientacyjny. …read more

Migrena.

Posted by admin on February 23rd, 2019
Comments Off

Niekiedy napad kończy się obfitym wielomoczem i chory powraca do zdrowia. U wielu chorych pojawiają się napady poronne. Ból głowy wówczas jest lekki, zamiast nudności może wystąpić tylko złe samopoczucie, może pojawić się tylko nieznaczny, szybko przemijający mroczek. Przedmiotowo niewiele się stwierdza. Czasem widać zaczerwienienie twarzy po stronie chorej, w rzadkich przypadkach można zauważyć rozszerzenie źrenicy po tejże stronie. Niektórzy chorzy są w czasie napadu bladzi, mają wygląd cierpiący, ich oczy są podkrążone. Niekiedy widać lekkie obrzmienie chorej połowy twarzy o typie obrzęku Quinckego. Ból głowy wzmaga się po wstrzyknięciu histaminy, a słabnie, gdy uciśniemy tętnicę szyjną. Stwierdzano też eozynofilię w czasie napadu. Ostatnio zjawiska migrenowe przypisuje się raczej rozszerzeniu naczyń krwionośnych, szczególnie tętnicy skroniowej. W różnicowaniu wyłączyć trzeba rwę nerwu trójdzielnego, przy której bóle mają charakter szarpiący i umiejscowione są w twarzy, często ograniczone są ponadto do jednej gałązki, podczas gdy bóle migrenowe odczuwane są jako głuchy ucisk, niekiedy o charakterze bólu tętniącego. Podobnie mogą wyglądać dolegliwości chorego przy aliquorrhoe. …read more

ZESPOŁY POWYPADKOWE, POURAZOWE I ROSZCZENIOWE.

Posted by admin on February 23rd, 2019
Comments Off

Każdy praktyk wie jednak dobrze, że ponad wszystkie te sposoby postawić trzeba psychoterapię. Ona bowiem rozstrzyga w przeważającej mierze o powodzeniu lub niepowodzeniu zastosowanego leczenia. ZESPOŁY POWYPADKOWE, POURAZOWE I ROSZCZENIOWE (NEUROSES SIVE ENCEPHALOSES POSTTRAUMATICAE, MET ATRAUMATICAE ET RECOMPENSATORIAE). Mamy tutaj na myśli nie trwałe zmiany organiczne tkanki mózgowej, określone nazwami takimi, jak encefalopatia, charakteropatia itd., wywołane następstwami doznanego urazu czaszki, lecz stany reaktywne powstające po wypadkach i urazach niekoniecznie czaszkowych. Nie znaczy to, aby należało rozpoznawać psychonerwice tego typu w tych przypadkach, gdzie na pewno nie ma organicznych zmian w mózgu. Sprawy te mogą się bowiem wikłać i nawarstwiać. Wielkie katastrofy, np. kolejowe, kopalniane, morskie, trzęsienia ziemi (ciekawa rzecz, że najrzadziej katastrofy wojenne) ale także i osobnicze wypadki mogą spowodować powstanie zespołów reaktywnych. Powstają one albo w bezpośrednim następstwie wypadku lub urazu, albo też jako późniejszy odczyn na doznany uraz psychiczny lub cielesny. …read more

Przyczyny migreny.

Posted by admin on February 23rd, 2019
Comments Off

Ponieważ przyczyny migreny bywają różnorakie, niełatwo jest w poszczególnym przypadku prowadzić leczenie zapobiegawcze wymierzone celnie w określony czynnik etiologiczny. Działanie przetworów sporyszu, siarczanu magnezu, małych dawek histaminy itd. ma punkt zaczepienia w zaburzeniach naczynioruchowych. Odgraniczenie tych stanów od tzw. cep hale a vasomotoria bywa w praktyce niemożliwe. Rozpoznania tego rodzaju stawiamy zazwyczaj ex juvantibus, po wypróbowaniu rozmaitych środków. Już od czasów Charcota pewną część przypadków migreny stawia się w związek; z padaczką. Napady migreny bywają czasem zwiastunem napadu padaczkowego u epileptyków. Niektórzy autorzy, opierając się na wynikach badań eeg, mówią np. o dysrhytmic migraine lub hypersynchrone Migriinen. W przypadkach stwierdzonego tła padaczkowego istotnie leki przeciwdrgawkowe oddają nieocenione usługi. Najlepsze wyniki osiąga się kojarząc np. związki hydantoinowe z kofeiną. Wypróbować jednak należy wszelkie możliwości z arsenału leków przeciwpadaczkowych. Zresztą w praktyce okazuje się, że czasem doskonałe wyniki można osiągnąć za pomocą leków przeciwdrgawkowych w przypadkach, w których brak jest wszelkich podstaw do podejrzewania padaczki. Mówić w tych przypadkach o epilepsia latens znaczy tyle co zastąpić X przez Y. W piśmiennictwie można znaleźć bez liku rozmaite zalecenia zapobiegawcze. Zaleca się np. zmianę klimatu. W rzeczywistości zmiana klimatu jednym pomaga, drugim szkodzi. Przepisy dietetyczne pozbawione są oczywiście podstaw naukowych. …read more

Migreny.

Posted by admin on February 23rd, 2019
Comments Off

W roli czynnika wyzwalającego napad widuje się niekiedy wysiłki fizyczne, błędy dietetyczne, przeciągi itd. W nowszych czasach zwraca się coraz częściej uwagę na podłoże alergiczne sprawy. U wielu chorych spożycie określonych pokarmów może wyzwolić napad. U kobiet widuje się występowanie migreny w czasie miesiączkowania i znikania napadów w czasie ciąży. Często po klimakterium nie ma już nawrotów. U obojga płci spotkać można skargi na napady migreny po spółkowaniu. Z zasady jednak zdarza się to w przypadkach dyspareunii. U wrażliwych chorych bezsennie spędzona noc może spowodować napad migreny. W wielu przypadkach migreny stwierdza się agrawację histeryczną. Powikłanie to utrudnia rozpoznanie. Gdy lekarz zauważy histerię, zwykle nie bierze dość poważnie skarg migrenowych. W praktyce zetknąć się można z różnymi kaprysami przyrody. Tak np. niektórzy chorzy dostają migreny po spożyciu czekolady lub kawy, z drugiej zaś kofeina uchodzi za jeden z najlepszych środków przeciw migrenicznym bólom głowy. Nierzadko stwierdza się, że migrena stanowi powikłanie innych spraw. Równocześnie np. może być skłonność do obrzęku Quinckego, do zaparcia spastycznego, do obostrzeń choroby Raynauda lub dusznicy bolesnej. Pierwsze napady migreny mogą też się pojawić np. równocześnie z rozpoczynającą się otyłością albo z wychudzeniem typu przysadkowego (Schaltenbrand). Napad migreny rozpoczyna się zazwyczaj od okresu zwiastunów: kapryśny nastrój, wzmożona pobudliwość, uczucie znużenia, czasem pojawienie się mroczka, który rozszerza się w czasie napadu na całe pole widzenia. Istotą napadu jest połowiczy ból głowy (stąd nazwa nadana przez Aretajosa hemicrania), odczuwany czasem głęboko, czasem raczej powierzchownie. Ból ten przeważnie osiąga takie rozmiary, że chory musi leżeć w łóżku, odczuwając przykro każdy szmer i światło. Bólowi głowy towarzyszą wymioty, a przynajmniej w lżejszych przypadkach nudności. Najczęściej dotknięta jest, ta sama strona głowy, czasem jednak ból występuje po drugiej stronie, rzadko ogarnia obie strony. Zjawiska te kończą się po kilku godzinach, w rzadkich przypadkach ból głowy trwa do dwóch dni, a wyjątkowo i dłużej. [przypisy: nzoz kraków, ginekolog endokrynolog warszawa, levitra bez recepty ]
[patrz też: wkreceni cda, rezonans magnetyczny opole, olx krzesełko do karmienia ]

Uporczywe nerwice.

Posted by admin on February 23rd, 2019
Comments Off

Niektórzy lekarze sądzą czasem, że rozpoznanie to jest równoznaczne ze stwierdzeniem histerii, a nawet symulacji. Zapomina się czasem, że pojęcie złudzenia bólu jest absurdem. Czynnościowy ból głowy sprawia choremu prawdziwy ból. Patogenezę tego bólu można wytłumaczyć pewnymi zjawiskami somatycznymi, np. zmianami w ukrwieniu opon mózgowych lub przewlekle przebiegającym zespołem samoistnego podciśnienia śródczaszkowego, które nie musi osiągać zaraz rozmiarów znanej neurologom jednostki tzw. aliquorrhoe spontanea (Zwoździak i Dowżenko 1954), gdzie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego spada z niewyjaśnionych przyczyn do zera, a nawet do wartości ujemnych. Przy uporczywych nerwicowych bólach głowy niedobór płynu mózgowo-rdzeniowego może nie być tak znaczny, mimo to jednak może doprowadzić do utrzymywania się ciśnienia na poziomie zbyt niskim, co musi sprawiać choremu podmiotowe dolegliwości. Jak na tym przykładzie widać, przyczyny podmiotowych dolegliwości mogą być natury neuro- lub psychogennej, podczas gdy skutki stają się somatycznie uchwytne. I w tym leży tajemnica tzw. nerwic narządowych. Jak łatwo o krzywdę chorego, niech o tym świadczy przykład bynajmniej nie tak rzadkiego zespołu Ekboma, opisanego po raz pierwszy przez Willisa w r. 1685. Zespół ten znany jest pod różnymi nazwami: restless legs syndrome, anxietas tibiarum, tachyathetosis, leg. jitters. Głównym objawem jest nadzwyczaj przykre uczucie w kościach czy mięśniach kończyn dolnych, rzadko w ramionach, jakby mrowienia lub łażenia robaków. Parestezje te nie dotyczą skóry, lecz głębi kończyn. Pojawiają się one tylko w spoczynku i zmuszają chorego do ruchu. Nie jest to ból, lecz przykre uczucie dręczące chorych z wieczora, gdy ułożą się do spoczynku. Prowadzi ono przeważnie do ciężkiej bezsenności. Cierpienie trwa latami, czasem doznaje samorzutnej remisji. Nasilenie jego może być różne, od poronnego przebiegu aż do niemal zupełnej bezsenności. Ostatni opis Ekboma (1960) oparty jest na 175 przypadkach osobiście spostrzeganych, 72 mężczyzn i 103 kobiet. Prawie wszyscy chorzy szukają porady lekarskiej wyłącznie z powodu owych sensacji w nogach. [patrz też: nzoz kraków, ginekolog endokrynolog warszawa, levitra bez recepty ]
[więcej w: tattoo choker allegro, klinika okulistyczna ceglana katowice, owczarek niemiecki allegro ]

Nerwice lękowe.

Posted by admin on February 22nd, 2019
Comments Off

Nerwice lękowe mogą czasem pozostać na stałe jako następstwo wypadku. Pewien kierowca samochodowy spowodował wypadek, w którym byli zabici i ranni. Jako trwałe następstwo pozostał u niego lęk, związany wyłącznie, z każdą próbą prowadzenia samochodu, tak iż człowiek ten nie był zdolny do wykonywania swego dotychczasowego zawodu. W innym przypadku chodziło o dacharza, który w czasie pracy spadł z dachu i doznał nic nie znaczących obrażeń cielesnych. Trwałym następstwem była jednak odtąd fobia, występująca ilekroć poszkodowany próbował wyjść na dach (akrofobia). Przypadek zresztą zupełnie analogiczny do psiej hipsofobii z doświadczeń nad nerwicami doświadczalnymi. Nerwice roszczeniowe, są bardzo ważnym zagadnieniem społecznym. W Polsce przedwrześniowej, której ustawodawstwo ubezpieczeniowe opierało się na zachodnioeuropejskich wzorach, nie umiano znaleźć rozwiązania trudności pochodzących stąd, że chorzy, aby zasłużyć na zasiłek, agrawowali i przedłużali swój powypadkowy stan chorobowy. Władze ubezpieczeniowe stały na stanowisku, że nerwice pourazowe nie są chorobą, lecz osobniczą reakcją na fakt ubezpieczenia. Biegli sądu ubezpieczeń otrzymywali instrukcje w tym duchu i nawet, jeśli nerwicę uznali za chorobę (np. w przytoczonym przypadku nerwicy lękowej), nie potrafili wywrzeć wpływu na postanowienie sądowe. …read more