Posts Tagged ‘biustonosze do karmienia’

Przyjety do Kliniki Chorób Psychicznych

Tuesday, July 12th, 2016

Przyjęty do Kliniki Chorób Psychicznych AMG dnia 4. IX. 1948 r., przebywał tu do dn. 22. II. 1949 r. Zachowywał się posłusznie, lecz nie nawiązał kontaktu z oto- czeniem. Przy każdym badaniu i w czasie obchodu lekarskiego powtarzał płaczliwie te same skargi: żJ musi umrzeć, że go zabiją, że go przerobią na kiełbasy, że w wię- zieniu widział taką maszynę do przerabiania mięsa ludzkiego na wędliny. Okresowo, czasem po 3-4 dni, odmawiał przyjmowania pokarmów i stawiał czynny opór przy karmieniu go. Prosił lekarzy i pielęgniarzy, aby go nie zabijali, że jest młody i chciałby żyć, że nic takiego nie popełnił. Wszelka perswazja pozostawała bezskuteczna. Z od- powiedzi na pytania wynikało, że jest zorientowany w czasie, miejscu, otoczeniu, sytuacji własnej i we własnej osobowości. W sposobie mówienia i w stereotypowych gestach można było zauważyć coś dziecinnego (puerylizm). Z upływem czasu stan ten coraz bardziej się pogarszał. Przynoszone mu przez rodziców wiadomości o po- myślnym stanie dochodzeń karnych przeciw niemu nie wywarły na stan psychiczny chorego dodatniego wpływu. Chory stracił na wadze, odciął się afektywnie i intelek- tualnie od otoczenia i wypowiadał wciąż te same niedorzeczne urojenia prześla- dowcze. Przeprowadzone u chorego leczenie insuliną zapaściową nie dało żadnej po- prawy. W przebiegu leczenia pojawiła się astazja-abazja z niedowładem połowi- czym lewostronnym, jednakże przy zachowanych odruchach. W ogóle poza tym, w ciągu obserwacji, w stanie cielesnym chorego nie stwierdzono najmniejszych od- chyleń od stanu prawidłowego, w szczególności pod względem neurologicznym. Ba- danie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz pneumoencefalografia dały wyniki ujemne. Chory po zakończeniu leczenia insulinowego nadal leży skurczony w łóżku, na py- tania alb,o wcale nie reaguje, albo tylko gestami lub stękaniem, rzadko tylko odpo- wiada cichym, niezrozumiałym szeptem. Dnia 22. II. 1949 r. dochodzenia umorzono. Wiadomość o tym nie wywarła na chorym wrażenia. “Zostal zwolniony pod opiekę rodziny bez poprawy. Z katamnezy wynika, że stan ten utrzymywał się jeszcze wiele miesięcy, lecz stopniowo chory zaczął przychodzić do siebie. Po roku był już taki jak kiedyś, ukończył studia. Po sześciu latach (1955) nie wykazuje najmniej szych za- burzeń psychicznych. Znany jest jako wybitny sportowiec. Rozpoznanie etiologiczne nie nastręcza tu żadnych wątpliwości, gdyż zależność od urazu psychicznego jest oczywista. Niemniej ciężki przebieg psychozy sytuacyjnej mógł nasuwać konieczność różnicowania między stanem reaktywnym a psychozą typu katatonicznego, powstałą na tle endogennym. Dokładne badania kliniczne w tym kierunku dały wynik ujemny. Zresztą afekt chorego nie miał cech sztywności i był konsekwentnie dostosowany do sytuacji. Podobnie też nie wykryto żadnych cech rozpadu struktury osobowości. Natomiast w obrazie klinicznym stwierdzono wiele cech histerycznych: puerylizm, astazja-abazja, przemijający niedowład połOWiCZY czynnościowy, przesada w reagowaniu itd. Katamneza, dokonana po wielu latach, potwierdziła w pełni słuszność rozpoznania. [więcej w: , Bielizna nocna damska, biustonosze do karmienia, firma sprzątająca ]

Rozpoznanie róznicowe od przewleklej prosówkowej

Tuesday, July 12th, 2016

Rozpoznanie różnicowe od przewlekłej prosówkowej gruźlicy płuc odróżnia się gruźlicę płuc włóknistą za- gęszczającą ograniczoną na tej podstawie, że zmiany w płucach ograni- czają się w niej do szczytów płucnych i wywołują tutaj wyraźne objawy fizyczne, natomiast w przewlekłej gruźlicy prosówkowej gruzełki są roz- siane .na całej przestrzeni płuc i nie wywołują wyraźniejszych objawów fizycznych, tak że sprawę wykrywa dopiero badanie radiologiczne płuc. Rokowanie w gruźlicy płuc włóknistej zagęsżczającej ograniczo- nej jest przeważnie dobre. Trzeba jednak liczyć się z możliwością roz- siania o charakterze mieszanym, zwłaszcza u chorych wyniszczonych. Dołączenie się wysiewów odoskrzelowych wiedzie do rozwoju suchot płuc rozpadowo-włóknistych wyniszczających (phthisis pulmanum ulcerosofi- brosa cachectisans), które rokują niepomyślnie. Rokować trzeba także ostrożnie, jeżeli dołączą się przerzuty do mózgu albo gdy na tle rozsiania rozwinie się stwardnienie licznych gruczołów dokrewnych. Leczenie. Do niedawna, gdy panował pogląd o szczytowym po- wstawaniu suchot płuc, uznawano zmiany w szczytach płucnych za po- czątkowy okres tej choroby i kierowano takich chorych do sanatoriów dla chorych płucnych. Chorzy ci stanowili przeważną część leczących się w uzdrowiskach, które im zawdzięczały rozgłos. Obecnie, gdy dowie- dziono łagodnego charakteru gruźlicy płuc włóknistej zagęszczającej ogra- nicaonej zaniechano. wysyłania tych chorych do uzdrowisk, jeżeli- stan ich odżywienia jest dobry. W okresie przycichania chorzy mogą nie prze- rywać swych zajęć, stosując jednakże leczenie higieniczno-dietetyczne i objawowe. Chorego należy pouczyć jak ma postępować, by nie zakażał otoczenia. W okresie bezgorączkowym gruźlicy płuc włóknistej zagęszczającej ograniczonej, jeżeli. chory nie jest wychudzony, można uzyskać dobre wyniki, przez ostrożne leczenie tuberkuliną. Upadek odżywienia i ogólne osłabienie wymagają przerwania pracy zawodowej i systema- tycznego leczenia wzmacniającego. Często da się ono przeprowadzić z większym skutkiem dopiero w warunkach sanatoryjnych. Wszelkie zaostrzenie choroby wymaga wypoczynku i leżenia w łóżku. W razie zej- ścia w suchoty płuc rozpadowo-włókniste stosuje się leczenie według za- sad obowiązujących w tej chorobie. [podobne: , biustonosze do karmienia, sklep kolagen, infekcje intymne ]