Posts Tagged ‘objawy pozapiramidowe’

Napady podkorowe.

Monday, February 25th, 2019

Częsta bywa etiologia śpiączkowa i pourazowa. Doświadczalnie podobne stany wywoływał u zwierząt Hess, drażniąc prądem międzymózgowie. W klinice widujemy coś podobnego w stanach pomrocznych po zapaściach hipoglikemicznych, gdzie również spotyka się hiperkinezy w rodzaju tarzania się, wyginania, kręcenia, a także ruchów nibypląsawiczych. Kretschmer w tych hipo- i hiperkinezach widzi atawistyczny oddźwięk archaicznych odruchów obronnych w rodzaju udawania martwoty (Totsteurejzex) lub wybuch wściekłości (Bewegungs- sturm) u zwierząt. Tego rodzaju napady podkorowe stoją bardzo blisko pojęcia histeroepilepsji, nastręczającego dużo trudności w praktyce klinicznej. Podobieństwo tych napadów do histerii tłumaczy się ze stanowiska patofizjologii górowaniem roli okolicy podkorowej nad rolą kory. …read more

Rozgraniczenie nerwic narządowych od histerii.

Sunday, February 24th, 2019

Rozgraniczenie nerwic narządowych od histerii byłoby zadaniem daremnym. W ramach zespołów reaktywnych rozróżnienia te są natury ilościowej. Nie należą do rzadkości napady histeryczne, których ośrodkiem bywa rozpoznana już przedtem u chorego nerwica narządowa. Najczęściej chodzi tu o nerwicę serca. Wśród wybitnych przejawów agrawacji chorzy ci urządzają teatralne sceny konania, doprowadzają do rozpaczy kochającą rodzinę i łatwowiernego lekarza. Czasem trudno jest orzec, jak daleko sięga podmiotowe przeświadczenie chorego o naprawdę grożącym mu niebezpieczeństwie śmierci. Prawdopodobnie chorzy do tego stopnia wczuwają się w rolę konającego, oddając się rozkoszy egocentryzmu, że pole ich sensorium, przynajmniej chwilowo, zwęża się rzeczywiście. …read more

Leczenie zapobiegawcze w migrenie.

Friday, February 22nd, 2019

Leczenie zapobiegawcze w migrenie ma zawsze widoki powodzenia. Nie jest bowiem rzeczą słuszną, aby leczenie polegało wyłącznie na przerywaniu napadu. Oczywiście jeżeli chory nie przeszedł leczenia zapobiegawczego, to lekarz musi posiadać środki niezwłocznego przerwania cierpień chorego. Najskuteczniejsze zdaje się być wstrzyknięcie ergotaminy, która jest w sprzedaży w różnych postaciach: Ergotaminum tartaricum, Gynergen (domięśniowo 0,5 mg nigdy dożylnie), Dihydroergotaminum. Wymienione związki sporyszu można stosować doustnie albo w czopkach. Wstrzykiwania mogą służyć do przeprowadzenia leczenia zapobiegawczego, dawkowanie pozostaje bowiem w ręku lekarza, natomiast zażywanie doustne może być niebezpieczne, np. dla chorych cierpiących na bardzo częste napady migreny, którzy tabletek tych nadużywają aż do zatrucia. Wypadki takie notowano w stosunku do dobrego skądinąd przetworu Cafergot, stanowiącego związek ergotaminy z kofeiną. Bezpieczniej jest zapisywać czopki. Heyck (1957) zaleca np. następujący skład czopków: Ergotaminum tartaricum 2 mg, Coffeinum 100 mg, Bellafolin 0,25 mg, Acid. allylisobutylbarbituricum 100 mg. Czopki te przerywają napad migreny w ciągu 30-120 min., albo zastosowane w porę mogą nie dopuścić do rozwinięcia się pełni objawów. U dzieci czopków tych nie trzeba stosować, raczej Caiergot w drażetkach. Uwzględnić też należy przeciwwskazania ergotaminy, np. angina pectoris, ciąża, niewyrównane choroby serca, wątroby, nerek, stany gorączkowe, nadczynność tarczycy itd. Dożylne wstrzyknięcie l ampułki dihydroergotaminy przerywa napad natychmiast. Podobne działanie miewa 40% magnesium sulfuricum wstrzyknięte powoli wraz z 40% glukozą dożylnie w ilości 0,5-4,0 ml na 10 mi roztworu glukozy. Zaleca się również nowalginę dożylnie w dawce 2-5 ml. Jednakże środków przeciwbólowych nie należy dawać choremu do ręki, bardzo łatwo bowiem może popaść w nałogowe zażywanie leków. W rozpaczliwych przypadkach, gdy nic nie pomaga, zalecają neurochirurdzy rozległą infiltrację l% roztworem prokainy okolic wyjściowych nerwów i gałązek tętnic, biorących udział w napadzie migreny. Jeżeli chodzi o tętnicę skroniową, to blokady dokonuje się przed małżowiną uszną, tak że równocześnie objęty jest i n. auriculotemporalis. Środki narkotyczne są bezwzględnie wzbronione. W przypadkach beznadziejnych, np. tzw. status migraenosus należy raczej chorego skierować na dokładne przebadanie kliniczne, które wykryje organiczne podłoże objawowej migreny. [przypisy: , pierścionek zaręczynowy, masło shea, kurs sep ]
[podobne: seboradin fitocell, przeglądarka skierowań na leczenie uzdrowiskowe nfz kraków, objawy pozapiramidowe ]

NERWICE LĘKOWE (PHOBIAE) I POKREWNE.

Thursday, February 21st, 2019

Z drugiej strony jednak przestrzec trzeba jak najbardziej stanowczo przed zbyt łatwym przyznawaniem renty. Gdy człowiek doznał istotnie poważnego urazu, należy mu raczej przyznać jednorazowo jak najwyższe odszkodowanie. Wypłacanie renty miesięcznej i uzależnianie jej od periodycznych badań kontrolnych jest szkodliwe dla zdrowia poszkodowanych, odciągając ich od pracy i zmuszając do bezwiednego lub świadomego agrawowania objawów chorobowych. Poszkodowanym tego typu, jak w ogóle nerwicowcom, należy wpajać przekonanie, że praca, ruch, wysiłki fizyczne, sport, gimnastyka – wszystko to jest rzeczą zdrową, podczas gdy bezczynność jest dla nich zgubna. Stanowisko takie zapobiega roszczeniom i przeciwdziała symulacji, narażającej skarb państwa na miliardowe wydatki. Szczegóły tego skomplikowanego zagadnienia pomijamy, ponieważ dotyczy ono psychiatrii społecznej.
…read more

Przewlekłe pierwotne płatowe gruźlicze zapalenie płuc.

Wednesday, February 20th, 2019

Natężenie cienia maleje stopniowo bez wyjaśnień w kierunku od dołu ku szczytowi płuca, gdzie naczynia chłonne są znacznie mniej liczne. W dalszym przebiegu choroby na ekranie widać już zacienienie, odpowiadające całemu płatowi, z licznymi drobnymi rozjaśnieniami świadczącymi o jamkach, tak iż cały obraz przypomina miękisz chleba. Trzeci obraz znamienny dla omawianej sprawy przedstawia zacienienie z kilku lub z jedną jamą, nieraz wielkich rozmiarów, prawie zawsze suchą, usadowioną przeważnie poniżej środkowej części obojczyka, jakby tutaj zawieszoną, rzadko powyżej niego. Bardzo znamienną cechą wszystkich opisanych 3 obrazów rentgenowskich stanowi ostrość dolnej granicy ściśle odpowiadającej przebiegowi wcięcia międzypłatowego, tak iż odnosi się wrażenie, że wcięcie stanowi zaporę dla szerzenia się sprawy chorobowej z jednego płata na sąsiedni. W miarę postępu włóknienia płat płuca zapada się, ściany jamy zbliżają się i jama ostatecznie może zniknąć. Przy zapadaniu się płata wcięcie międzypłatowe podciąga się miejscami razem z płatem ku górze i w kierunku śródpiersia, skrzywia się, zniekształca i wreszcie może krzyżować się z obojczykiem. Opisano przypadki niezwykle dużego zapadnięcia górnego płata, tak iż płaty środkowy i dolny, silnie rozdęte, zajmowały całe pole płucne. W przypadkach znacznego przeciągnięcia wcięcia międzypłatowego można prawie zawsze stwierdzić także znaczne przeciągnięcie tchawicy, tętnicy głównej, serca, śródpiersia w stronę chorego płata oraz zapadnięcie górnych międzyżebrzy. Przewlekłe pierwotne płatowe gruźlicze zapalenie płuc przebiega ostro bardzo rzadko, kończąc się wtedy szybko śmiercią. …read more

Gruźlica płuc prosówkowa przewlekła.

Monday, February 18th, 2019

Tętno – często przyśpieszone. Objawy w zakresie płuc są bardzo nikłe i dotyczą zazwyczaj obu szczytów płuc i okolic nadwnękowych. Mianowicie w tych miejscach stwierdza się najwyżej lekkie skrócenie lub przytłumienie odgłosu opukowego, szmer pęcherzykowy osłabiony lub zaostrzony, zaledwie kilka świstów podczas kaszlu i lekkie trzeszczenia, czasami dźwięczne. Drobniutkie rzężenia dźwięczne, zbliżone do trzeszczeń, pojawiające się po kaszlu są; zdaniem Zdzisława Goreckiego, charakterystyczne dla omawianej choroby, nie są jednak objawem stałym. Prześwietlanie promieniami rentgenowskimi także nie wykrywa większych zmian. W przeciwieństwie do tego badanie rentgenograficzne stwierdza rozległe zmiany usadowione prawie zawsze w obu płucach i prawie zawsze symetrycznie, zwłaszcza na początku choroby. Są to liczne, drobniutkie plamki, o średnicy mniej więcej 1-3 mm, okrągławe, o brzegach dość delikatnych, rozrzucone na szarym tle płucnym. Przebieg choroby bywa rożny. …read more

Objawy gruźlicy płuc.

Sunday, February 17th, 2019

Objawy. Chorzy w gruźlicy płuc włóknistej zagęszczającej ograniczonej uskarżają się na ogólne osłabienie, łatwe męczenie się, brak łaknienia, bicie serca, bezsenność, chudnięcie, poty nocne i liczne inne dolegliwości sercowe, nerwowe i trawienne, zależne od toksemii gruźliczej. Przypadłości te przeważają nieraz pad skargami w zakresie. narządu oddechowego. Kaszel bywa zwykle niewielki, plwociny również bywa mało, zmiany bowiem wytwórczo-włókniste w płucach są typu „suchego” i „twardego”. Kaszel zależy nieraz od współudziału opłucnej albo od równoczesnego nieżytu gardła. Często się zdarza krwioplucie. Ogólny stan przedmiotowy chorych bywa przez dłuższy czas dobry. Chorzy są nieraz dostatecznie odżywieni, często jednak są szczupli, o budowie astenicznej. Gorączki nie ma albo bywają najwyżej niewielkie wzniesienia ogólnej ciepłoty ciała. Wyższa gorączka dochodząca nawet do 40 C pojawia się wtedy, gdy powstają nowe przerzuty prosówkowe. Znamienne jest to, że chorzy nieraz nie odczuwają takiej gorączki, podobnie jak w ogóle chorzy z przewlekłymi postaciami gruźlicy krwiopochodnej. Chorzy nieraz dowiadują się o gorączce dopiero po zmierzeniu ogólnej ciepłoty ciała. …read more

Badania w zakresie płuc w gruźlicy płuc włóknistej rozlanej.

Friday, February 15th, 2019

Stan ogólny chorych może pozostawać latami dobry. Pomimo twierdzenia chorych, że nie gorączkują, dokładne mierzenie ogólnej ciepłoty ciała wykrywa od czasu do czasu gorączkę, niekiedy nawet wysoką. Towarzyszy ona zwykle nowemu nawałowi choroby. Bardzo często gorączki nie ma nawet w końcowym okresie choroby, gdy są już jamy, zależnie od tego, że potężne rozlane stwardnienia uniemożliwiają wsysanie wytworów rozpadu zawartości jam. Tym się tłumaczy także i to, że często nie ma innych objawów toksycznych (wychudnienia, potów nocnych, utraty łaknienia, zaburzeń trawienia itd.). Badanie fizyczne w zakresie płuc w gruźlicy płuc włóknistej rozlanej początkowo czasami wykrywa skrócenie odgłosu opukowego w okolicy górnych płatów płucnych i zaostrzenie pęcherzykowego szmeru oddechowego. W drugim okresie, oskrzelowo-płucnym, zmiany są wybitniejsze: klatka piersiowa przybiera kształt beczkowaty, rozedmowy, pomimo nawet stosunkowo młodego wieku chorych, przytłumienie w okolicy górnych płatów płucnych zwiększa się, szmer oddechowy zaostrza się bardziej, czasami bywa oskrzelowy, nadto słyszy się, chociaż nie zawsze, nieliczne świsty i rzężenia drobnobańkowe, a w dolnych płatach osłabiony szmer pęcherzykowy z wydłużonym wydechem.

…read more

Wczesny naciek gruźliczy.

Thursday, February 14th, 2019

Wczesny naciek gruźliczy spostrzega się najczęściej w okresie dojrzewania płciowego i w wieku średnim. Poniżej 7 roku życia go nie spostrzegano. Wczesny naciek może sadowić się w płucu wszędzie, przeważnie jednak sadowi się w boczno-tylnej części górnego płata, zwłaszcza prawego poniżej poziomu obojczyka, odpowiednio do przebiegu odgałęzień oskrzela podszczytowego (bronchus subapicalis) lub szczytowego (bronchus apicalis) górnego płata w bocznej części, raczej nieco ku tyłowi. Jest to tzw. typ Assmana. W samym szczycie płucnym naciek wczesny spostrzegano bardzo rzadko. Redeker spostrzegał na 145 przypadków siedzibę nacieku wczesnego w okolicy podobojczykowej w 57,9%, w części środkowej pola płucnego w 28,3%, w dolnej jego części w 11,7%, a w szczytach płuc tylko w 2,1% przypadków. Frischbier i Beckmann na 367 przypadków spostrzegali naciek wczesny w prawym płucu w 56% (206 przypadków) i w lewym w 44% (161 przypadków). W materiale 2 Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie stwierdzono siedzibę nacieku wczesnego w polu wnękowo-obojczykowym w 79,8% w części środkowej pola płucnego przywnękowo w 16,5%, dolnych częściach płuc w 2,8% i w szczytach płuc w 0,9% (1 przypadek). …read more

Naciek wczesny.

Wednesday, February 13th, 2019

W materiale 2 Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniw. Jana Kazimierza we Lwowie na 109 wczesnych nacieków było bez żadnych dolegliwości 54,1 %, zatem przeszło połowa. Najczęstszym objawem świeżego nacieku wczesnego było ogólne osłabienie a następnie kłucie w boku, kaszel, stany podgorączkowe, rzadziej poty nocne. W jednym przypadku początkowymi objawami było krwioplucie i w jednym gorączka do 40° C, która trwała kilka dni (Zdzisław Mromiński). Jeżeli początek przewlekłej postępującej gruźlicy płuc przebiega z gorączką, to ma ona zwykle tor ciągły a po kilku dniach lub tygodniach, zależnie od rozmiaru i zjadliwości wczesnego nacieku, zaczyna przybierać tor zwalniający, coraz wyraźniejszy w miarę serowacenia nacieku. Gdy zacznie już tworzyć się jama, gorączka staje się przerywana, a w miarę oczyszczania się jamy wahania ogólnej ciepłoty ciała coraz zmniejszają się, aż wreszcie nastaje stan podgorączkowy, trwający rozmaicie długo. Bez względu na to, czy przewlekła postępująca gruźlica płuc rozpoczyna się zupełnie niepostrzeżenie, czy niewyraźnymi dolegliwościami, czy ostro, chorzy w okresie wczesnego nacieku bardzo często przez długi czas wcale nie kaszlą ani odpluwają. W innych przypadkach kaszel i plwocina pojawiają się już wcześnie a wtedy można nieraz wykryć w plwocinie prątki gruźlicy, czasami obfite, nawet wtedy, gdy plwocina jest śluzowa i jej jest bardzo mało.

…read more