Posts Tagged ‘olejki do włosów’

Z tematyka smierci wiaze sie

Tuesday, July 12th, 2016

Z tematyką śmierci wiąże się chorobliwy lęk przed porodem (tocophobia); natomiast tzw. jadłowstręt, jeżeli nie jest wynikiem braku łaknienia, bywa najczęściej wyrazem lęku zaszczepionego atrogennie; chory boi się wówczas spożywania różnycli potraw rzekomo szkodliwych (tresophobia). Przesądy die- tetyczne spokrewnione są w ogóle z myśleniem magicznym; należy •tu prze- sądna wiara w dni .feralne lub liczby przynoszące nieszczęście, np. 13 (triskai- dekaphobia). Zdarzający się najczęściej w przebiegu depresji. endogennej, rza- dziej jako samodzielna nerwica lękowa, lęk na widok ostrych przedmiotów (aichmophobia) może się wiązać z obawą skaleczenia samego siebie albo ska- leczenia lub zabicia kogoś drugiego. Lęk ten graniczy więc z natręctwami myś- lowymi. Podobnie też objawem anankastycznym bywa lęk przed powalaniem się brudem (mysophobia), kurzem lub kałem (rupophobia), drobnoustrojami (bacteriophobia) albo w ogóle przed zarażeniem się gruźlicą (phthiseophobia), kiłą (syphilidbphobia) lub w ogóle przed zachorowaniem (nosophobia). Raczej tylko towarzyskie znaczenie ma lęk przed zarumienieniem się (ereuthophobia czyli erythrophobia). Na tych fobiach można dobrze obserwować wpływ lęku na układ mimowolny, gdyż następstwem jego jest z reguły silny rumieniec. To samo zjawisko można spostrzegać u ludzi, którzy boją się spocenia rąk; w ślad za którym to lękiem ręce istotnie stają się wilgotne i zimne. Podobnym lękiem jest obawa mimowolnej flatulencji w towarzystwie, w której towa- rzyszy istotnie napór wiatrów. Podobnej treści jest lęk zmoczenia się w to- warzystwie (enuresiphobla), któremu towarzyszy też parcie na mocz nawet przy wypróżnionym pęcherzu. Lęki te u niektórych ludzi doprowadzają do takich powikłań życiowych; że wreszcie występuje u nich lęk przed wystą- pieniem lęku(phobophobia). Wykaz fobii można by w ten sposób jeszcze długo ciągnąć. [hasła pokrewne: , olejki do włosów, ubranka dla niemowląt, olejek do włosów ]

Gruzlica pluc wlóknista rozlana (Tuberculosis

Tuesday, July 12th, 2016

Gruźlica płuc włóknista rozlana (Tuberculosis pulmonum fibrosa .diffusa) Określenie. Przez gruźlicę płuc włóknistą rozlaną rozumie się przewlekłą postać gruźlicy krwiopochodnej, którą cechuje: 1. ze stanowiska anatomiczno – patologicznego bardzo znaczny rozrost tkanki łącznej, wywołany zakażeniem gru- źliczym; 2. ze stanowiska klinicznego przebieg niezwykle prze- wlekły, trwający latami, bez wybitniejszych dolegliwości oraz bez większych objawów fizycznych w zakresie płuc. Zmiany włókniste spotyka się bardzo często w toku różnych postaci gruźlicy płuc. Nie stanowią one gruźlicy płuc włóknistej rozlanej, któ- rej znamienną cechą jest to, że rozrost tkanki łącznej w płucu jest objawem istotnym, przeważającym przez dłuższy czas niemal prawie jedynym. Wobec tego klini- cyści francuscy (Bard i inni), idąc za Clarkiem, który pierwszy wyod- rębnił tę postać gruźlicy, uważają gruźlicę płuc włóknistą za odrębną jednostkę chorobową. Cechuje ją to, że skłonność do rozrostu tkanki łącznej istnieje już od samego początku choroby, a w każdym razie pojawia się bardzo wcześnie i jest bardzo znaczna. Większość klinicystów potwierdza te znamienne cechy gruźlicy płuc włóknistej rozlanej, utrzymuje jednak, że rozlane gruźlicze stward- nienie płuc powstaje w następstwie częstych licznych, choć drobnych, przerzutów krwiopochodnych, jeżeli one wywołują silny odczyn obronny w postaci tkanki włóknistej. Rozwijając się bardzo silnie tkanka ta zagłusza i ogranicza rozwój istotnej sprawy gruźliczej. Szerzenie się sprawy chorobowej, według tego zapatrywania, zależy od okresowych nawrotów przerzutów wywołujących za każdym razem obfity rozrost tkanki łącznej dookoła nowego ogniska gruźliczego. Zdaniem większości, na gruźlicę płuc włóknistą rozlaną zapadają osoby starsze między 40 a 60 rokiem życia. Alfred Sokołowski, który jeden z pierwszych ogłosił poważne studium o tej chorobie, zwraca jednak uwagę, że rozwija się ona nieraz już w wieku młodym, jeżeli zaś widuje się ją częściej u osób starszych, to jedynie dlatego, że jest to choroba bardzo przewlekła i często zwraca na siebie uwagę chorego dopiero po długim okresie czasu. Zdaniem Alfreda Sokołowskiego, rozwojowi włók- nistej postaci. gruźlicy płuc przy zakażeniu gruźliczym sprzyjają skaza dnawa i rozedma płuc. Anatomia patologiczna. Zmiany chorobowe w gruźlicy płuc włóknistej rozlanej zajmują najczęściej cały płat albo całe płuco, a na- wet. obydwa płuca. Części płuc dotknięte chorobą są twarde. Na prze- . kroju widać jasne, prawie białe smugi, zależne od silnego rozrostu śród- miąższowej tkanki łącznej wywołującego rozlane stwardnienia. Obok stwardnień górujących w obrazie anatomicznym widać nieraz złogi wa- pienne, drobne ogniska serowate, gruzełki włókniste z komórkami olbrzy- mimi oraz jamki. W odróżnieniu od jam w pospolitych suchotach płuc- nych, ściany jam są gładkie, jakby wydłutowane, gdyż tworzy je przeważnie twarda tkanka łączna bliznowata. Na obwodzie zwłóknia- łych miejsc stwierdza się nieraz nowe naczynia krwionośne włoskowate, często obfite. Obok tych zmian stwierdza się często rozszerzenie oskrzeli, powstające wskutek kurczenia się bliznowaciejącej tkanki łącznej. W oskrzelach wykrywa się często cechy przewlekłego nieswoistego lub swoistego nieżytu a dookoła nich – silny rozrost tkanki łącznej (peribron- chitis fibrosa). [więcej w: , indywidualne kalendarze trójdzielne, olejki do włosów, przydomowe oczyszczalnie ]