Posts Tagged ‘wózki dziecięce’

Gruźlica prosówkowa ogniskowa.

Monday, February 19th, 2018

Gruźlica prosówkowa ogniskowa (Tuberculosis pulmosum miliaris discreta). Gruźlica płuc poronna Barda (Tuoercuiosie pulmonum abortiva Bardi). Określenie i wywód chorobowy. Przez gruźlicę płuc prosówkową ogniskową rozumie się postać gruźlicy polegającą na bardzo nielicznych drobniutkich wysiewach w płucach za pośrednictwem krwi w drugorzędnym (według terminologii Rankego) okresie gruźlicy. Wysiewy sadowią się prawie wyłącznie w szczytach płuc i w okolicy podszczytowej, niekiedy w brzeżnych częściach płatów płucnych, najczęściej po jednej stronie i mają wyraźną skłonność do bliznowacenia. Źródłem, z którego prątki dostają się do krwi, jest istniejące w ustroju ognisko gruźlicze. W większości przypadków jest to niewygojony doszczętnie zespół pierwotny – najczęściej jego ogniwo węzłowe – ulegający zaostrzeniu i serowaceniu, gdy odporność ustroju zmniejszy się pod działaniem czynników zewnętrznych lub wewnętrznych, osłabiających ustrój. Zdaniem Neumanna, obraz kliniczny ogniskowej prosówkowej gruźlicy płuc może wywołać sam gruźliczy zespół pierwotny, jeżeli pierwotne ognisko usadowi się w szczycie płucnym tuż pod opłucną. Takie ognisko wywołuje miejscowe zapalenie opłucnej z następowym jej zgrubieniem. Gruźlicę płuc prosówkową ogniskową spostrzega się dość często w wieku młodzieńczym i u dorosłych jako początkowy okres przewlekłej gruźlicy płuc włóknistej zagęszczającej ograniczonej. Anatomia patologiczna. Gołym okiem stwierdza się w gruźlicy płuc prosówkowej ogniskowej w okolicy szczytów płucnych i w okolicy podszczytowej, najczęściej w jednym tylko płucu, świeże szare guzki, wielkości prosa i nieco większe obok małych blizn po guzkaoh już zwłókniałych. Blizny szare i czarniawe (od węgla) są rozrzucone w głębi płuca lub pod opłucną, uległą często zgrubieniu i zrostom. W późniejszych okresach blizny mogą zaciągać mniej więcej głęboko szczyt płuca. W otaczającej tkance płucnej stwierdza się wtedy rozedmę a niekiedy także rozszerzenia oskrzeli. Czasami ogniska bliznowate bywają zwapniałe. Okres ten odpowiada tej postaci gruźlicy, którą Bard opisał jako gruźlicę płuc poronną. [patrz też: , dentysta Kraków, ubranka dla niemowląt, wózki dziecięce ]

Nacieki.

Thursday, February 15th, 2018

Redeker zalicza naciek powstający na tle samozakażenia do nacieku “późnego” (infilratio tuoerculosa tarda), uznając za naciek wczesny tylko taki, który powstaje w płucu wskutek zakażenia dodatkowego z zewnątrz. Zatem naciek późny Redekera jest jednoznaczny z tymi naciekami, które powstają na tle wysiewów odoskrzelowych z nacieku wczesnego. W przeciwieństwie do nacieku wczesnego, naciek późny nie powstaje, według Redekera, w niezmienionej tkance płucnej, lecz w miąższu płucnym już stwardniałym od dłuższego czasu, najczęściej w pobliżu górnego bieguna wnęki (regio intercleidohilaris). Skłonność do serowacenia wszystkich nacieków wtórnych powstających na tle wysiewów odoskrzelowych z nacieku wczesnego oraz na tle aspiracji mas serowatych z jam gruźliczych jest znaczniejsza niż nacieku wczesnego. Los wczesnego nacieku bywa różny. Naciek, nawet bardzo duży, może zupełnie się cofnąć – nieraz szybko, zwłaszcza u dzieci. Bywa to szczególnie wtedy, gdy głównym składnikiem nacieku jest zapalenie okołoogniskowe. O wiele częściej naciek, nawet niewielki, utrzymuje się bez zmiany tygodniami a nawet miesiącami i dopiero wtenczas wsysa się. W obu wypadkach po nacieku może nie pozostać żadnego śladu albo w razie zwłóknienia i zabliźnienia pozostaje nieznaczna ilość tkanki bliznowatej (tzw. pola stwardnienia Redekera), która może ulegać zwapnieniu, co bywa zresztą rzadko. Najczęściej ognisko gruźlicze stanowiące jądro wczesnego nacieku serowacieje. Wielka skłonność do serowacenia i rozpadu jest, znamienną cechą nacieku wczesnego, w przeciwieństwie do nacieków dookoła ogniska pierwotnego i zespołu pierwotnego. Takie zejście rozstrzyga o dalszym przebiegu choroby. Mianowicie masy serowate po rozpuszczeniu się mogą ulec wessaniu albo po rozpulchnieniu przebić się do oskrzela. Wtenczas wytwarza się jama gruźlicza (caverna tuberculosa). Może ona powstawać nawet w bliznowaciejącej tkance płucnej. Jama może wytworzyć się już bardzo wcześnie – w parę tygodni, a nawet po kilku dniach od początku choroby. Jamy powstałe z wczesnego nacieku nazywamy jamami wczesnymi (caverna tubercuiosa praecox), w odróżnieniu od jam późnych (caverna tuberculosa tar da), które tworzą się w dalszym przebiegu suchot płuc. [podobne: , wózki dziecięce, Kabiny Sanitarne, Prywatne przedszkole Kraków ]