Przykladem klasycznym jest tu choroba:

Przykładem klasycznym jest tu choroba: wrzodowa, która rozwija się na tle długotrwałych zaburzeń wydzielniczych żołądka, uwarunkowanych ośrodkowo. Sprawa zaczyna się więc od okresu nerwicy żołądka. Jej przyczyn szukać trzeba nie w małowartościowym żołądku, lecz w zaburzeniach, wyższych czynności nerwowych. Nie jest to więc nerwica jednego narządu, lecz zawsze ogólna. Interniści, do których chorzy ci w pierwszym rzędzie ,się zwracają, w coraz wyższym stopniu okazują zrozumienie dla patologii korowo-trzewiowej. Jeżeli w praktyce lekarze nadal trzymają się nazwy “nerwica narządowa”, to tylko ze względu na treść dolegliwości podmiotowych chorego. Nazwa ta jest tak rozpowszechniona, Że chory zgłasza się do lekarza często już z gotowym roz- poznaniem. W danej chwili jest to więc już faktem, że chory samorzutnie lub pod wpływem niebacznych rozpoznań lekarskich (jatrogennie) ześrodkował swoją uwagę na jednym narządzie i przychodzi ze skargami na dolegliwości serca, żołądka, jelit, narządu oddechowego itd. Adleryści nie widzieli w tych nerwicach narządowych innej przyczyny poza psychogenną. Ażeby wyrazić przemianę psychicznych treści w somatyczne cierpienie, wpro- wadzili psychoanalitycy nazwy takie jak psychonerwica konwersyjna lub histeria konwersyjna. Chociaż roli czynników psychicznych w powstawaniu tych cierpień nikt nie przeczy, gdyż właśnie nerwizm podkreśla doniosły udział wyższych czynności nerwowych w ich powstawaniu, to jednak byłoby niedoz- wolonym uproszczeniem rzeczywistości klinicznej sprowadzać cały mechanizm patogenetyczny do dwóch czynników: psychogennego oraz małowartościowości konstytucjonalnej narządu. W istocie bowiem chodzi o daleko dłuższy łańcuch przyczynowy, w którym wymienione dwa czynniki są tylko dwoma ogniwami. Ze względu na ogromną górującą rolę układu neurowegetatywnego w nerwi- cach narządowych, te właśnie cierpienia zwykło się określać mianem nerwic wegetatywnych. Istotnie w obrazie klinicznym znajdujemy mnóstwo objawów nierównowagi układu mimowolnego, które ujmuje się zazwyczaj nazwą neuropatii. Objawy te w większym lub, mniejszym nasiIeniu znaleźć można w każdej psychoner- wicy, ale w nerwicach narządowych, czyli tzw. wegetatywnych, spotyka się ich szczególnie dużo, znacznie więcej niż w zespole neurastenicznym, który powstaje pod działaniem czynników niemal wyłącznie nabytych, podczas gdy w nerwicach omawianego typu dużą rolę odgrywają wrodzone lub wcześnie nabyte dyspozycje. [podobne: , poradnia psychologiczna kielce, Siłownie zewnętrzne, bielizna nocna ]

Tags: , ,

Comments are closed.