Rozgraniczenie nerwic narzadowych od histerii

Rozgraniczenie nerwic narządowych od histerii byłoby zadaniem daremnym. W ramach zespołów reaktywnych rozróżnienia te są natury ilościowej. Nie należą do rzadkości napady histeryczne, których ośrodkiem bywa rozpoznana już przedtem u chorego nerwica narządowa. Najczęściej chodzi tu o nerwicę serca. Wśród wybitnych przejawów agrawacji chor.zy ci urządzają teatralne sceny konania, doprowadzają do. rozpaczy kochającą rodzinę i łatwowiernego lekarza. Czasem trudno jest orzec, jak daleko sięga podmiotowe przeświadcze- nie chorego o naprawdę grożącym mu niebezpieczeństwie śmierci. Prawdopo- dobnie chorzy do tego stopnia wczuwają się w rolę konającego, oddając się rozkoszy egocentryzmu, że pole ich sensorium, przynajmniej chwilowo, zwęża się rzeczywiście. Chorzy ci zdają się istotnie doznawać na drodze kerowo-trze- wiowej takich wrażeń,- jak zamieranie serca, postępujące osłabienie,- mrowie- nie (formicatio) i stygnięcie kończyn, brak tchu, ciemność przed oczyma itd. Konanie to jednak zawsze jakoś kończy się szczęśliwie. Największym niebezpieczeństwem przy rozpoznawaniu nerwic narządowych jest możliwość przeoczenia rzeczywistego schorzenia somatycznego. Rozpozna- nie stanu nerwicowego dozwolone jest po dokładnym przebadaniu chorego. Nawet wówczas jednak może się zdarzyć, że dopiero oględziny pośmiertne wykryją somatyczne źródło skarg i dolegliwości, które za życia denata lekarze lekceważyli jako histeryczną hipochondrię. Szczególna ostrożność wskazana jest w przypadkach bólów głowy. Jeżeli nie wykryje się ich przyczyny somatycz- ej, to pozostaje rozpoznanie bólów głowy czynnościowych (cepha- lalgia functionalis). [patrz też: , pieczenie w miejscach intymnych, dieta i odchudzanie, uprawnienia sep ]

Tags: , ,

Comments are closed.