Nerwice oczekiwania.

Spokrewnione z fobiami, gdyż na dnie ich można przeważnie odszukać lęk, są tzw. nerwice oczekiwania (Erwartungsneurosen). Pojawiają się one po jakimś chorobliwym lub przypadkowym, jednorazowym albo wielokrotnym nieudaniu się pewnych czynności. U chorego występuje lęk za każdym razem, gdy ma tę czynność podjąć, gdy jej oczekuje, stąd nazwa. Na przykład u chorego, który miał chorobę gardła połączoną z bolesnością połykania, utrzymuje się długo jeszcze po wyleczeniu podstawowej choroby lęk przed czynnością połykową. Wspomniana powyżej akinesia algera tutaj także należy. Tutaj zaliczyć też trzeba wiele nerwic przewodu pokarmowego i innych organoz, przy których chory zauważył pogorszenie po spożyciu pewnych pokarmów. Pokarmy te odtąd ogranicza lub przestaje jeść, albo spożywa je z lękiem, a jeśli już spożyje, to czeka teraz z napięciem na złe skutki błędu dietetycznego. Organozy te niestety, często bywają jatrogenne. Właściwe nerwice oczekiwania powstają jednak w warunkach trudniejszych do zrozumienia. Ktoś przy jakimś publicznym wystąpieniu miał niepowodzenie i odtąd ogarnia go lęk, ile razy musi wystąpić publicznie. Czasem niepotrzebny jest nawet uraz niepowodzenia, wystarczy silnie rozbudzona ambicja przy przesadnym samokrytycyzmie i lękliwości, aby powstrzymać zdolnych muzyków, artystów, mówców i śpiewaków przed publicznymi występami. Pewien młody chirurg cierpiał na lęk w czasie operacji, zwłaszcza gdy miał je wykonywać w obecności starszych lekarzy. Do nerwic oczekiwania zalicza się też jąkanie i zacinanie, przy których: często występuje podobna cecha; mianowicie wada wymowy potęguje się lub w ogóle pojawia się tylko w obecności pewnych osób, z których powagą chory się liczy. Jąkała może w samotności monologować gładko, także w gronie krewnych lub kolegów, może mówić bez zarzutu, tj. wówczas gdy nie ma napięcia lękowego. Jąkanie pogarsza się lub występuje dopiero wówczas, gdy musi rozmawiać z obcymi, przełożonymi lub w obecności świadków. Oczekiwanie tej sytuacji zwiększa napięcie lękowe do ostateczności. Przychodzi w ciężkich przypadkach do tak silnych skurczów i do takiej niezborności mięśni oddechowych, że mówienie staje się ciężkim przejściem moralnym. Każde niepowodzenie pogarsza stan i wywołuje pełne lękowego napięcia oczekiwanie, które w końcu uniemożliwia choremu przestawanie z ludźmi. W najcięższych przypadkach zakłócenie czynności mowy polega na współruchach mięśni mimicznych twarzy i klonicznym powtarzaniu rozpoczętych zgłosek. [patrz też: hostessy fordanserki, zabiegi estetyczne, opieka nad osobami chorymi mazowieckie ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: hostessy fordanserki opieka nad osobami chorymi mazowieckie zabiegi estetyczne